DE FLITSEN
O Europa, die fungeert als de nafs-i emmāraEen aspect van de ziel dat de kwaadaardige eigenschappen van een mens in zich herbergt. van de mensheid! Kijk naar het volgende voorbeeld en besef waar je de mensheid naartoe hebt geleid:
Stel je voor dat er twee wegen voor ons liggen, en we kiezen er één om te volgen. Bij elke stap die we zetten, treffen we hopeloze en machteloze mensen aan. We zien dat tirannen hen aanvallen, hun bezittingen in beslag nemen, hun huizen vernielen. Soms verwonden ze hen ook. Ze verkeren in een dermate meelijwekkende toestand dat zelfs de hemelen ervoor huilen. Overal waar we kijken, zien we deze treurige situatie. De geluiden die op die weg gehoord worden, zijn het tumult van kwaaddoeners en de tranen van slachtoffers. Als gevolg daarvan is deze weg omsloten met rouw. Omdat de mens, vanwege zijn menselijkheid, mededogen voelt voor het lijden van zijn medemensen, wordt hij geconfronteerd met eindeloos leed. Het geweten kan echter zoveel leed niet verdragen. Daarom wordt degene die zich op die weg bevindt, gedwongen om een keuze te maken tussen twee opties. Ofwel moet hij afstand doen van zijn menselijkheid, onbeperkte wreedheden accepteren en doorgaan met een hart dat, zolang hijzelf veilig is, niet geraakt wordt door het lijden van de rest van de mensheid. Ofwel moet hij de eisen van zijn hart en verstand onderdrukken.
O Europa, die het christendom heeft verworpen en zich heeft laten verleiden door losbandigheid en dwaling! Met jouw blinde sluwheid, vergelijkbaar met Dadjdjal, die slechts één ziend oog heeft, heb jij de mensheid in deze helse staat gebracht. Nadien heb je ingezien dat dit een ongeneeslijke ziekte met zich meebrengt. Deze ziekte doet de mensheid van het hoogste niveau naar het laagste niveau afdalen en verlaagt haar tot het niveau van de meest primitieve diersoorten.
Het medicijn dat je biedt tegen deze ziekte, is niet meer dan verleidelijke speeltjes en bedwelmende amusementen en fantasieën, die slechts tijdelijk de gevoelens en vermogens van de mens uitschakelen. Moge dit medicijn je eigen ondergang teweegbrengen, wat ongetwijfeld zal gebeuren!
Inderdaad, de weg die je hebt geopend voor de mensheid en het geluk dat je haar hebt aangeboden, lijken op dit voorbeeld.
Wat betreft de tweede weg, de Koran heeft deze met zijn leiding aan de mensheid geschonken. We zien dat op elke locatie en in elke stad de billijke soldaten van een rechtvaardige sultan patrouilleren. Van tijd tot tijd worden enkele soldaten, op bevel van de sultan, ontheven van hun dienst. Hun wapens, paarden en andere uitrustingen die eigendom zijn van de staat, worden in beslag genomen, en ze ontvangen vervolgens een ontslagbrief.
Hoewel het lijkt alsof de soldaten tijdens hun ontslag lijden omdat ze gescheiden worden van hun paarden en wapens waaraan ze gehecht zijn, ervaren ze eigenlijk opluchting door de ontheffing. Ze zijn tevreden omdat ze bezoek zullen brengen aan de sultan en zullen terugkeren naar zijn hof.
Soms komen de ambtenaren wiens taak te maken heeft met het ontslag van de soldaten een rekruut tegen die hen niet herkent. Wanneer ze hem opdragen om zijn wapens in te leveren, antwoordt hij als volgt: ‘Ik ben een soldaat van de sultan en ben in zijn dienst. Ik zal later naar hem terugkeren. Ik ben niet bekend met jullie. Als jullie met zijn instemming en goedkeuring zijn gekomen, dan zijn jullie uiteraard welkom. Laat mij zien dat jullie namens hem handelen. Zo niet, blijf dan uit mijn buurt. Zelfs als ik in mijn eentje overblijf en jullie met duizenden zijn, zal ik nog steeds tegen jullie strijden. Dit doe ik niet voor mijn eigen belang, want ik behoor niet aan mezelf toe, maar aan mijn sultan. Inderdaad, mijn ziel en mijn wapen zijn mij toevertrouwd door de sultan. Om het toevertrouwde te beschermen en om de eer en waardigheid van mijn sultan te verdedigen, zal ik nooit voor jullie buigen!