De Koran Boven Filosofie

Het Vierde Principe

Dit komt, omdat men slechts in verhouding tot zijn eigen capaciteit en het opheffen van de zeventigduizend sluiers ontvankelijk kan zijn voor de goddelijke toespraak.

Inderdaad, net zoals een decreet van een sultan, uitgevaardigd vanuit de majesteit van zijn heerschappij, veel hoger en subliemer is dan een eenvoudige communicatie met een gewone persoon, en net zoals het licht van de zon aan de hemel vele malen krachtiger en intenser is dan het licht dat door een spiegel wordt weerkaatst, zo staat de Koran onvergelijkbaar boven alle andere woorden en boeken.

Na de Koran volgen de heilige boeken en de hemelse bladen, die in hun eigen rang en mate van verhevenheid delen in het geheim van deze voortreffelijkheid. Zelfs als alle mooie woorden van mensen en djinns, die niet uit de Koran voortkomen, zouden worden verzameld, dan nog zouden zij de heilige rang van de Koran niet kunnen bereiken of evenaren.

Indien je wilt begrijpen hoe de Koran afkomstig is van de Ism-i Azam en de hoogste manifestaties van al Zijn namen weerspiegelt, kijk dan naar de verheven, universele en allesomvattende uitdrukkingen van de volgende verzen, beginnend met ayat-al-kursi (troonvers): 

اَللّٰهُ لَٓا اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْحَيُّ الْقَيُّومُۚ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌؕ لَهُ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَمَا فِي الْاَرْضِؕ مَنْ ذَا الَّذٖي يَشْفَعُ عِنْدَهُٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖؕ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدٖيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۚ وَلَا يُحٖيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهٖٓ اِلَّا بِمَا شَٓاءَۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَۚ وَلَا يَؤُ۫دُهُ حِفْظُهُمَاۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظٖيمُ