Condoleance bij het Overlijden van een Kind

Het derde punt

Het overleden kind was een schepsel, een dienaar en met al zijn ledematen en zintuigen een kunstwerk van de Genadevolle Schepper. Het kind behoorde Hem toe; het was als een vriend aan de ouders geschonken en voor een korte tijd voor de begeleiding en verzorging aan hen overgedragen. Vader en moeder waren aan het kind ter beschikking gesteld. Als onmiddellijke beloning voor die dienst schonk Hij hun een genotvol gevoel van shefqa.

Inderdaad, wanneer de Genadevolle Schepper – Die van de duizend aandelen van het kind er negenhonderdnegenennegentig bezit – uit Zijn barmhartigheid en wijsheid dit kind bij je wegneemt en jou ontslaat uit jouw zorgtaak, dan is het stuitend en onbetamelijk dat een gelovige – vanwege zijn ene schijnbare aandeel – tegenover de werkelijke Eigenaar van alle duizend aandelen in wanhoop jammert en zich klagend overgeeft aan verdriet. Deze houding past veeleer bij de godvergetenen en degenen die op dwaalwegen verkeren.