Het vijfde punt

Zowel vader als moeder houden in deze wereld boven alles van hun kind. Wanneer hun kind hun wordt ontnomen, en zij oprechte gelovigen zijn, wenden zij hun gezicht af van de wereld en richten het naar Munim-i HaqīqīAllah, de ware Schenker van alle soorten gunsten.. Zij zeggen dan: “Aangezien de wereld vergankelijk is, is zij het niet waard om haar in ons hart te sluiten.” Zo ontwikkelen zij een band met de plaats waar hun kind naartoe is gegaan en verwerven zij daardoor een grote spirituele kracht. Maar de mensen die in godvergetelheid leven en zich op een dwaalweg bevinden, kunnen geen gebruikmaken van de blijde tijdingen en de gelukzaligheid die deze vijf waarheden verkondigen. Zie aan de hand van het volgende voorbeeld hoe ellendig hun toestand is:

Een oudere vrouw ziet haar enige, zeer geliefde kind op diens sterfbed. Omdat zij zich in haar godvergetelheid of afdwaling deze wereld als eeuwig voorstelt, stelt zij de dood voor als een duister einde en als een eeuwige scheiding. Zij ziet haar kind in het graf, in plaats van in zijn zachte bed. In haar godvergetelheid en afdwaling denkt zij niet aan het paradijs, noch aan de barmhartigheid van ErhamurrāhimīnAllah Die de barmhartigste der barmhartigen is.. Zo kun je enigszins begrijpen en beseffen wat voor een wanhopig verdriet en een ondraaglijke pijn zij ervaart.