De Dertiende Brief

DE DERTIENDE BRIEF

بِاسْمِهِIn de naam van Degene!

وَ اِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ“En er is niets dat Hem niet verheerlijkt met de lof die Hem toekomt.” – De Koran 17:44 

​السَّلَامُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰىVrede zal op degenen rusten die de leiding volgen. – De Koran 20:47

وَالْمَلَامُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهَوٰىSchande over hen allen die hun begeerten volgen

Mijn eerbiedwaardige broeders,

 Jullie vragen mij vaak naar mijn toestand, mijn gezondheid, en waarom ik mij niet bezighoud met een vrijlatingsdocument, noch met de politieke ontwikkelingen in de wereld. Omdat dergelijke vragen herhaaldelijk worden gesteld, voel ik mij genoodzaakt deze drie vragen niet in de taal van de Nieuwe Said, maar in de taal van de Oude Said te beantwoorden.

Jullie eerste vraag

Hoe is het met jouw toestand en hoe gaat het met jouw gezondheid?

Het antwoord: honderdduizendmaal betuig ik dank aan Erhamur-Rāhimīn dat Hij alle vormen van onrecht, die de wereldsgezinde mensen mij hebben aangedaan, voor mij heeft omgevormd tot een vorm van genade. Dat is als volgt gegaan:

Nadat ik mij had teruggetrokken uit de politiek en de wereldse zaken, en mij in een grot op een berg had teruggetrokken om over het hiernamaals te bezinnen, hebben wereldsgezinde mensen mij in hun onrechtvaardigheid daaruit weggehaald en verbannen. Maar Khāliq-i Rahīm we HakīmAllah, Die alles met genade en met vol wijsheid schept. heeft deze verbanning in mijn voordeel veranderd. Hij heeft voor mij dit kluizenaarsleven op de berg – met al zijn gevaren en factoren die mijn oprechtheid hadden kunnen aantasten – omgevormd tot een veilig, oprecht en rustig verblijf in de bergen van BarlaEen dorp in de provincie Isparta in het zuidwesten van Turkije, waar Bediuzzaman Said Nursi van 1926 tot 1934 in ballingschap verbleef..

Tijdens mijn verblijf als oorlogsgevangene in Rusland had ik mij voorgenomen mijn laatste levensjaren in een grot door te brengen. Erhamur-Rāhimīn heeft BarlaEen dorp in de provincie Isparta in het zuidwesten van Turkije, waar Bediuzzaman Said Nursi van 1926 tot 1934 in ballingschap verbleef. voor mij tot die grot gemaakt en mij de voordelen van een grot geschonken, zonder mijn zwakke lichaam te belasten met de zware inspanning die het leven in een echte grot met zich meebrengt.

In BarlaEen dorp in de provincie Isparta in het zuidwesten van Turkije, waar Bediuzzaman Said Nursi van 1926 tot 1934 in ballingschap verbleef. waren twee of drie mannen achterdochtig geworden en op basis van hun verdenkingen werd er druk op mij uitgeoefend. Deze vrienden van mij meenden zogenaamd om mijn welzijn bezorgd te zijn, maar met hun achterdocht brachten zij zowel mijn hart als onze dienst aan de Koran schade toe.

Hoewel de wereldsgezinde mensen alle andere bannelingen hun vrijlatingsdocumenten hebben gegeven, hen amnestie hebben verleend en hen uit de gevangenis hebben gelaten, hebben zij mij ten onrechte niets gegeven. Mijn Genadevolle Heer heeft mij in deze stille en zorgeloze verbanning laten verblijven en deze voor mij tot voordeel gemaakt, zodat ik mij nog meer kon inzetten voor de dienst aan de Koran en de waarheden van de Koran onder de naam van Risale-i Nur nog meer kon opschrijven.