De Vierde Brief

DE VIERDE BRIEF 

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُIn de naam van Hem, Hij is feilloos

وَ اِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ“En er is niets dat Hem niet verheerlijkt met de lof die Hem toekomt.” – De Koran 17:44

​سَلَامُ اللّٰهِ وَ رَحْمَتُهُ وَ بَرَكَاتُهُ عَلَيْكُمْ وَ عَلٰٓى اِخْوَانِكُمْ لَاسِيَّمَاMoge de vrede van Allah, Zijn barmhartigheid en Zijn zegeningen over jullie zijn, en over jullie broeders, in het bijzonder

Mijn eerbiedwaardige broeders,

Ik bevind mij nu op een hoge punt van Çam DağıDennenberg; een van de toppen van de Barla-berg in Isparta, een stad in de Akdeniz-regio. (de Dennenberg), in een boomhut op de top van een reusachtige dennenboom. Ik heb mij afgekeerd van de mensen en ben vertrouwd geraakt met de eenzaamheid. Wanneer ik het verlangen voel om met mensen te spreken, stel ik mij jullie in gedachten voor alsof jullie bij mij zijn. Ik voer dan een innerlijk gesprek met jullie en vind daarin troost.

Als er geen belemmeringen optreden, wens ik hier nog een of twee maanden alleen te blijven. Als ik naar BarlaEen dorp in de provincie Isparta in het zuidwesten van Turkije, waar Bediuzzaman Said Nursi van 1926 tot 1934 in ballingschap verbleef. terugkeer, zullen wij – zoals jullie wensen en waarnaar ik nog sterker verlang dan jullie – een mogelijkheid zoeken om weer met elkaar te spreken.

Nu schrijf ik hier, in deze pijnboom, twee of drie gedachten op die in mij zijn opgekomen.

De eerste gedachte: dit is enigszins een vertrouwelijk geheim; maar voor jou houd ik niets verborgen. Het is als volgt:

Zoals bij een deel van de mensen van de waarheid (ahl al-haqīqaEen weg buiten soefisme waarmee men direct tot spirituele volmaaktheid wordt geleid.) de Naam al-WedūdDe Liefdevolle [de Liefdevolle] zich manifesteert en zij, op een verheven niveau, door de weerspiegelingen van die Naam via de vensters van de schepselen naar Wādjibul-WudjūdAllah, Wiens bestaan noodzakelijk en Wiens non-existentie onmogelijk is kijken, zo is ook aan deze uiterst onbeduidende broeder van jullie – slechts op het moment dat hij in dienst staat van de Koran en als verkondiger van die oneindige schat optreedt – een toestand geschonken die een manifestatie is van de Namen er-RahīmDe Genadevolle. [de Genadevolle] en el-HakīmAllah; De Alwijze; Allah, Wiens wijsheid oneindig is. [de Alwijze].

Alle verhandelingen van de Risale-i Nur zijn de weerspiegelingen van die manifestatie. InshāAllāhBij de wil van Allah; deze uitdrukking wordt uitgesproken als een smeekbede voor een gebeurtenis die wij van Allah wensen te laten gebeuren draagt de Risale-i Nur het geheim in zich van het vers:

وَمَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اُ۫وتِىَ خَيْرًا كَث۪يرًاAan wie wijsheid wordt geschonken, hem is waarlijk veel goeds gegeven. – De Koran 2:269

De tweede gedachte: plotseling kwam de volgende subtiele uitspraak over de Naqshī-ordeEen prominente en invloedrijke tariqa (spirituele weg) binnen de islam. bij mij op:

دَرْ طَرِيقِ نَقْشِبَنْدِى لَازِمْ آمَدْ چَارْ تَرْكْ : تَرْكِ دُنْيَا تَرْكِ عُقْبَى تَرْكِ هَسْتِى تَرْكِ تَرْكْMen dient in de Naqshibandi-orde vier zaken te verlaten: de huidige wereld, het hiernamaals, zijn eigen bestaan, en het verlaten zelf

“Op de Naqshbandī-orde zijn vier zaken noodzakelijk: het loslaten van de wereld, het loslaten van het hiernamaals, het loslaten van het zelf en zelfs het loslaten van het loslaten.”

Tegelijkertijd kwam ook de volgende uitspraak in mijn gedachten:

دَرْ طَرِيقِ عَجْزِ مَنْدِى لَازِمْ آمَدْ چَارْ چِيزْ: فَقْرِ مُطْلَقْ عَجْزِ مُطْلَقْ شُكْرُ مُطْلَقْ شُوْقِ مُطْلَقْ اَي عَزِيزْO mijn vriend, in de Adjzimandi-orde zijn vier zaken noodzakelijk: absolute behoeftigheid (faqr-i mutlaq), absolute machteloosheid (adjz-i mutlaq), absolute dankbaarheid (shukr-u mutlaq) en absolute geestdrift (shewk-i mutlaq)

“O mijn dierbare, op de weg van machteloosheid zijn vier zaken noodzakelijk: absolute behoeftigheid (faqr-i mutlaq), absolute machteloosheid (adjz-i mutlaq), absolute dankbaarheid (shukr-u mutlaq) en absolute geestdrift (shawk-i mutlaq).”