DE FLITSEN

Het Vierde Punt

Zoals in het Tiende Woord is aangeduid, zou geen enkel bewust wezen aanvaarden dat een Alwijze Ontwerper en uiterst wijze Bouwmeester, die in elke steen van een paleis met uiterste zorg honderden wijsheden nastreeft, datzelfde paleis vervolgens zonder dak zou laten en het zinloos zou laten vervallen, waardoor al die ontelbare wijsheden verloren zouden gaan. Evenmin is het op enigerlei wijze denkbaar dat een Absolute Alwijze, uit een uiterst klein zaadje met grote zorg ontelbare voordelen, doelen en wijsheden voortbrengt, vervolgens aan een enorme boom — zo groot als een berg — slechts één enkel gering nut, één klein doel of één enkele vrucht zou toekennen, terwijl Hij daarvoor de grote kosten van die hele boom op Zich neemt. Dat zou immers een verkwistende dwaasheid zijn, volkomen strijdig met Zijn volmaakte wijsheid, en is op geen enkele wijze mogelijk.

Op precies dezelfde wijze is het onmogelijk dat een Alwijze Schepper, Die aan elk schepsel in dit paleis van het universum honderden wijsheden heeft toegekend en het met honderden taken heeft uitgerust — zelfs aan elke boom evenveel wijsheden als vruchten en evenveel taken als bloemen heeft gegeven — door het niet tot stand brengen van de ondergang van de wereld en van de Wederopstanding al deze ontelbare wijsheden en eindeloze taken zinloos, doelloos, leeg en vruchteloos zou laten verloren gaan. Dat zou betekenen dat aan de volmaakte macht van de Absolute Almachtige absolute onmacht wordt toegeschreven; aan de volmaakte wijsheid van de Absolute Alwijze eindeloze zinloosheid en nutteloosheid; aan de schone barmhartigheid van de Absolute Genadevolle grenzeloze lelijkheid; en aan de volmaakte rechtvaardigheid van de Absolute Rechtvaardige oneindig onrecht. Dat betekent dat men de wijsheid, de barmhartigheid en de rechtvaardigheid ontkent die in het universum voor iedereen zichtbaar zijn. Dat is een uiterst vreemde en ongerijmde onmogelijkheid, waarin ontelbare absurditeiten besloten liggen.

Laat de afgedwaalden dan komen en zien hoe hun eigen dwaling, net als het graf waaraan zij denken en waar zij naartoe gaan, een huiveringwekkende duisternis is, een donkere kuil, een hol vol slangen en schorpioenen. En laat hen weten dat het geloof in het hiernamaals een mooie en lichtgevende weg is, als het Paradijs, en dat zij daarom tot het geloof moeten komen.