Het Huwelijk van de Profeet (saw) met Zeyneb (ra)

Met betrekking dit goddelijke oordeel wijst het eerbiedwaardige vers

لِكَىْ لاَ يَكُونَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ حَرَجٌ فِى اَزْواَجِ اَدْعِياَۤئِهِمْOpdat het voor de gelovigen geen belemmerende factor zou zijn ten opzichte van de vrouwen van hun aangenomen zonen, wanneer deze van hen zijn gescheiden. – De Koran 33:37

– dat een belangrijk oordeel van de Islamitische wetgeving, een grondslag van algemene betekenis en een alomvattend maatschappelijk voordeel bezit – op het volgende:

Bij het geval van ‘zihar’, dus wanneer een man tot zijn vrouw zegt: “Jij bent voor mij als mijn moeder” dan wordt zij daarmee voor hem haramVerboden. (verboden) en verandert zijn rechtspositie ten aanzien van haar. Maar wanneer een oudere tot één van de jongeren “mijn zoon” zegt, is hier daar geen sprake van; die aangenomen zoon wordt hiermee niet zijn biologische zoon. Zoals ouderen op vaderlijke wijze naar jongeren kijken, is de vaderlijke benadering van profeten tegenover hun gemeenschappen gebaseerd op hun profetische taak, en niet op persoonlijke relaties. Daarom vormt het geen enkel bezwaar dat de Profeet (saw) met iemand uit zijn gemeenschap trouwde.