DE BRIEVEN

De Drieëntwintigste Brief

Bovendien is de jonge leeftijdsperiode[1] – de onrustige fase waarin de hartstochten van de nefs opspelen, het bloed met trots en ijdelheid door het lichaam stroomt en de hebzucht naar wereldse belangen oplaait – ongeschikt voor de vervulling van een profetische opdracht die uitsluitend op Allah en het hiernamaals is gericht en door Hem geheiligd is.

Hoe serieus en oprecht een persoon vóór zijn veertigste ook moge zijn, kan het bij mensen die naar roem verlangen de gedachte opwekken dat hij handelt voor wereldse eer en aanzien. En van zulke verdenkingen zou hij (saw) zich niet snel kunnen losmaken. Maar na het veertigste levensjaar – wanneer men de afdaling naar het graf begint te voelen, en het hiernamaals hem duidelijker voor ogen treedt dan het wereldse leven – wordt hij (saw) met zijn daden – die op het hiernamaals gericht zijn – sneller gevrijwaard van zulke verdenkingen en vindt hij succes. En ook anderen blijven daardoor gevrijwaard van slechte gedachten over hem.

Wat betreft het feit dat zijn gezegende leven drieënzestig jaar duurde, één van de vele wijsheden daarvan is het volgende:

Alle gelovigen zijn volgens de Sharia verplicht de Eerbiedwaardige Boodschapper (saw) boven alles lief te hebben en te eren, op geen enkele wijze afkeer voor hem te voelen, en alles aan hem goed en mooi te achten. Daarom liet Allah Zijn Eerbiedwaardige Geliefde (saw) na het zestigste levensjaar – een periode die vaak zwaar en moeizaam is – niet langer op aarde verblijven. Hij riep hem op zijn drieënzestigste leeftijd – een leeftijd die ook ongeveer de gemiddelde levensduur van zijn gemeenschap vormt – tot het hoogste niveau. Hij nam hem tot Zich en toonde daarmee dat hij (saw) in alle opzichten een leider en voorbeeld is voor zijn gemeenschap.

 

Jouw zevende vraag

خَيْرُ شَبَابِكُمْ مَنْ تَشَبَّهَ بِكُهُولِكُمْ وَ شَرُّ كُهُولِكُمْ مَنْ تَشَبَّهَ بِشَبَابِكُمْ

Is dit een hadith en wat wordt ermee bedoeld?

Het antwoord: ik heb vernomen dat het een hadith is. Hiermee wordt bedoeld dat de besten onder de jongeren degenen zijn die, als ouderen, aan de dood denken en voor het hiernamaals werken; die zich niet laten gevangennemen door het plezier en genot van de jeugd en niet verstikken in godvergetelheid. En de slechtsten onder de ouderen zijn degenen die in godvergetelheid, plezier en genot de jongeren nabootsen en zich als een kind onderwerpen aan de begeerten van hun nefs.

  1. De leeftijd van 15 tot 40 jaar. Noot van de vertalers ↩︎