De Tiende Brief

Kortom, Imām-i MubīnEen geschrift waarin de verleden en toekomstige toestanden van de schepselen zijn geschreven. is als het programma of de inhoudsopgave van de schepping, die als een boom zijn takken en twijgen uitstrekt in het verleden en de toekomst en naar alle richtingen van ālem-i ghaibHet verborgene; hetgeen onbekend is en niet kan worden waargenomen.. In die zin is het een geschrift, een verzameling waarin de bepalingen van de goddelijke wil zijn geschreven. Volgens deze bepalingen worden de kleine deeltjes in de lichamen van schepselen in dienst gesteld en naar hun functies geleid.

Wat Kitāb-i MubīnEen geschrift waarin de manifestatie van de macht en de wil van Allah zijn geschreven. betreft, deze heeft meer betrekking op ālem-i shehādaDe wereld die wij kunnen aanschouwen, het universum. dan op ālem-i ghaybDe wereld die wij niet kunnen waarnemen, de wereld van het verborgene.. Het richt zich eerder op het heden dan op het verleden of de toekomst. Het is meer een handvat, een boek, een benaming en een aanduiding voor de macht en wil van Allah dan voor Zijn kennis en bevel. Zoals Imām-i MubīnEen geschrift waarin de verleden en toekomstige toestanden van de schepselen zijn geschreven. het boek van Zijn wil is, zo is Kitāb-i MubīnEen geschrift waarin de manifestatie van de macht en de wil van Allah zijn geschreven. het boek van Zijn macht.

De volmaakte kunst en orde dat zich in het bestaan, het wezen, de eigenschappen en de vermogens van elk schepsel bevinden, tonen ons aan dat ieder schepsel volgens de principes van een absolute macht en volgens de wetten van een beslissende wil zijn bestaan heeft gekregen. Ieder schepsel wordt met een passende maat en een unieke vorm bekleed. Dit betekent dat deze macht en wil zowel een alomvattende en algemene wettenboek als een hoofdboek bezitten waaruit de vorm en het toekomstige uiterlijk van ieder schepsel nauwkeurig worden voorbereid, uitgesneden en aangetrokken.

Zowel het bestaan van Kitāb-i MubīnEen geschrift waarin de manifestatie van de macht en de wil van Allah zijn geschreven. als dat van Imām-i MubīnEen geschrift waarin de verleden en toekomstige toestanden van de schepselen zijn geschreven. is bewezen in Het Zesentwintigste Woord over qàdèr en de menselijke vrije wil.

Kijk nu naar de dwaasheid van de afgedwaalde mensen en de filosofen hoe zij Lewh-i MahfūzHet niet-materiele geschrift waarin alles dat heeft plaatsgevonden en alles dat nog zal plaatsvinden gedetailleerd opgeschreven is. – de macht van de Unieke Schepper – en de verschijningen, reflecties en weerspiegelingen van Imām-i MubīnEen geschrift waarin de verleden en toekomstige toestanden van de schepselen zijn geschreven. in de schepselen waarnemen en deze met ‘de natuur’ aanduiden en zo de waarheid verduisteren.

Voorwaar, op de bladzijde van tijd, die Lewh-i Mahw wa IsbātHet niet-materiele geschrift van tijd dat het verdwijnen en het weder verschijnen van de schepselen toont. wordt genoemd, schrijft de goddelijke macht tijdens het scheppen volgens Imām-i MubīnEen geschrift waarin de verleden en toekomstige toestanden van de schepselen zijn geschreven., dus volgens qàdèr, de keten van wezens waarvan ieder een duidelijk teken vormt. Hij schept en brengt de kleinste deeltjes in beweging. De beweging van deze kleinste deeltjes is dus als een trilling, een beweging die tijdens deze optekening ontstaat. Op die manier gaat de hele schepping over van ālem-i ghaibHet verborgene; hetgeen onbekend is en niet kan worden waargenomen. naar ālem-i shehādaDe wereld die wij kunnen aanschouwen, het universum.. Dus datgene wat in Zijn kennis bevindt, komt met Zijn macht tot stand.

Wat Lewh-i Mahw wa IsbātHet niet-materiele geschrift van tijd dat het verdwijnen en het weder verschijnen van de schepselen toont. betreft, deze dient als een veranderlijk geschrift, een herschrijfbaar bord van Lewh-i Mahfūz-i Āzam. Met andere woorden, het dient als een geschrift binnen het bereik van mumkinātAl hetgeen waarbij haar existentie en non-existentie in de mogelijkheid ligt en alleen op bevel van de Schepper tot stand kan komen, de gehele schepping die voortdurend de dood en het leven, het bestaan en het vergaan ondergaat; het vormt de werkelijkheid van ‘de tijd’. Inderdaad, zoals iedere schepping haar eigen werkelijkheid heeft, heeft ook de tijd zijn eigen werkelijkheid. Het kan beschouwd worden als de bladzijde en inkt voor het optekenen van Zijn macht op Lewh-i Mahw we Isbāt.

​لَا يَعْلَمُ الْغَيْبَ اِلَّااللّٰهُNiemand kent het verborgene buiten Allah