Het Grootste Teken
De zestiende trede van het eerste gedeelte
De derde: de ilmel-yaqīnEen zekere overtuiging die op kennis berust. bevestiging van de ontelbare muhaqqiqīnRechtgeleide onderzoekende grote islamitische geleerden. en grote geleerden, van wie er zich in elke eeuw duizenden individuen bevinden die zich op een briljante wijze in elke wetenschap verdiepen en uiteenlopende functies bekleden. Hiermee beseft de reiziger dat zijn (saw) getuigenis van de eenheid van Allah niet persoonsgebonden en niet kleinschalig is, veeleer is het een gemeenschappelijke, algehele en onweerlegbare getuigenis die op geen enkele wijze bestreden kan worden, ook al zouden alle duivels zich ertegen verzetten.
Als een korte verwijzing naar de onderwijzing die de reiziger heeft verkregen, die met zijn verstand Asrus-SaadetDe gelukzalige periode van profeet Muhammed (saw). heeft bezocht, is in de zestiende trede van het eerste gedeelte het volgende gezegd:
لاَ اِلٰهَ اِلاَّ اللّٰهُ الْوَاجِبُ الْوُجُودِ الْوَاحِدُ الْاَحَدُ الَّذِى دَلَّ عَلٰى وُجُوبِ وُجُودِهِ فِى وَحْدَتِهِ فَخْرُ الْعَالَمِ وَ شَرَفُ نَوْعِ بَنِى اٰدَمَ بِعَظَمَةِ سَلْطَنَةِ قُرْاٰنِهِ وَ حَشْمَةِ وُسْعَةِ دِينِهِ وَ كَثْرَةِ كَمَالاَتِهِ وَ عُلْوِيَّةِ اَخْلاَقِهِ حَتّٰى بِتَصْدِيقِ اَعْدَائِهِ وَ كَذَا شَهِدَ وَ بَرْهَنَ بِقُوَّةِ مِاٰتِ مُعْجِزَاتِهِ الظَّاهِرَةِ الْبَاهِرَةِ الْمُصَدِّقَةِ الْمُصَدَّقَةِ وَ بِقُوَّةِ اٰلاَفِ حَقَائِقِ دِينِهِ السَّاطِعَةِ الْقَاطِعَةِ بِاِجْمَاعِ اٰلِهِ ذَوِى الْاَنْوَارِ وَ بِاِتِّفَاقِ اَصْحَابِهِ ذَوِى الْاَبْصَارِ وَ بِتَوَافُقِ مُحَقِّقِى اُمَّتِهِ ذَوِى الْبَرَاهِينِ وَ الْبَصَائِرِ النَّوَّارَةِEr is geen god buiten Allah. Hij is de Noodzakelijke Bestaande en de Ene Unieke van Wiens noodzakelijke bestaan en eenheid door ‘de trots van de wereld’ en ‘de eer der mensheid’ (saw) wordt erkend via de geweldige soevereiniteit van zijn Koran, via de glorieuze alomvattendheid van zijn religie, via zijn veelzijdige volmaaktheden en zijn verheven karakter, dat zelfs door zijn vijanden werd bevestigd. Bovendien betuigt en bewijst hij (saw) Zijn noodzakelijke bestaan en eenheid via de kracht van zijn honderden aanschouwelijke, heldere, bevestigde en bevestigende wonderen, via de kracht van de duizenden stralende en doorslaggevende waarheden van zijn religie, via de eensgezindheid van zijn nakomelingen, via de overeenstemming van zijn ashāb die over inzicht beschikken en via de eensgezindheid van de muhaqqiqīn te midden van zijn volgelingen die over bewijzen en verlicht inzicht beschikken.