DE BRIEVEN
De Achtste Brief
DE ACHTSTE BRIEF
بِاسْمِهِIn de naam van Degene!
وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِEn er is niets of het verheerlijkt Hem met lof!
In de namen
الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِDe Barmhartige, de Genadevolle
die in
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖيمِIn de naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
besloten liggen en aan het begin van iedere goede handeling worden uitgesproken, bevinden zich talloze wijsheden. De volledige toelichtingen daarover wil ik tot een later moment uitstellen. Voor nu wil ik slechts mijn eigen bevindingen hierover verwoorden.
Broeder, de namen
الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِDe Barmhartige, de Genadevolle
zijn een zodanig verheven licht dat zij het gehele universum omvatten, het vermogen tonen om aan de eeuwige behoeften van iedere ziel te voldoen en hen tegen eindeloze vijanden veiligheid te schenken; ze verschijnen vol kracht en vol licht. En de meest zekere weg die ik gevonden heb om deze twee verheven namen te bereiken, is faqrBehoeftigheid. (behoeftigheid) en shukrDankbaarheid. (dankbaarheid), adjzMachteloosheid. (machteloosheid) en shefqaLiefde die onvoorwaardelijk wordt gekoesterd, zoals die van een moeder jegens haar kind.; dus ubudiyya (dienaarschap) en iftikār (absolute afhankelijkheid) jegens Allah.
Naar aanleiding van deze kwestie is het volgende in mijn hart opgekomen, iets dat zelfs afwijkt van de opvattingen van de muhaqqiqīnRechtgeleide onderzoekende grote islamitische geleerden. en zelfs van Imam RabbānīAhmad Sirhindi (1564–1624), een invloedrijke Indiase islamitische geleerde en soefi, bekend als de “hervormer van het tweede millennium” (Mudjaddid Alf Thānī)., één van mijn leermeesters:
“Het intense, schitterende gevoel dat Yāqūb (as) koesterde tegenover zijn zoon Yūsuf (as), was geen liefde of hartstocht, maar shefqaLiefde die onvoorwaardelijk wordt gekoesterd, zoals die van een moeder jegens haar kind.. Want shefqaLiefde die onvoorwaardelijk wordt gekoesterd, zoals die van een moeder jegens haar kind. is veel krachtiger, stralender, verhevener en zuiverder dan liefde en hartstocht, wat past bij de waardigheid van het profeetschap. Wanneer liefde en hartstocht op hevige wijze gericht zijn op vergankelijke geliefden of schepselen, is dat niet passend voor de verheven rang van het profeetschap. Dat betekent dat het gevoel van Yāqūb (as) – dat de Koran op zo’n schitterende en wonderbaarlijke wijze toont, en dat een middel is om de naam er-RahīmDe Genadevolle. (de Genadevolle) te bereiken – een verheven niveau van shefqaLiefde die onvoorwaardelijk wordt gekoesterd, zoals die van een moeder jegens haar kind. was.”
Wat de hartstocht betreft, deze is een middel om de naam el-WedūdDe Liefdevolle [de Liefdevolle] te bereiken, zoals het zich manifesteert in het verhaal van Zuleykha’s liefde voor Yūsuf (as). Voorwaar, zoals de wonderbaarlijke Koran de gevoelens van Yaqūb (as) vele malen hoger toont dan de gevoelens van Zuleykhā, zo staat ook shefqaLiefde die onvoorwaardelijk wordt gekoesterd, zoals die van een moeder jegens haar kind. hoger dan hartstocht.