De Twintigste Brief

Het zevende woord

وَيُمِيتُHij brengt de dood

Met andere woorden, Hij is Degene Die de dood brengt. Zoals Hij Degene is Die het leven schenkt, zo is Hij ook Degene die het leven neemt en de dood brengt.

Inderdaad, de dood is geen verval en geen verwoesting die men aan oorzaken of natuur kan toeschrijven. Bijvoorbeeld, hoewel een zaadkorrel ogenschijnlijk sterft en bederft, begint er juist daardoor vanbinnen een nieuw leven en ontstaat er een plant. Het onontwikkelde leven van het zaad gaat over in het brede leven van een jonge spruit. Zo ook is de dood, al lijkt zij uiterlijk op ontbinding, in werkelijkheid voor de mens een teken, een inleiding en een begin van het eeuwige leven. Aangezien dit zo is, is de absoluut Almachtige Die het leven schenkt en bestuurt, ook Degene Die de dood brengt.

Wij zullen in dit zevende woord als volgt wijzen op een heldere getuigenis voor dit verheven aspect van eenheid:

Zoals in het vierentwintigste venster van de Drieëndertigste Brief is uiteengezet, wordt de gehele schepping door de wil van Allah en op Zijn bevel in een vloeiende, gestroomlijnde beweging gehouden. Met de toestemming van Allah stroomt zij onophoudelijk mee met de rivier van de tijd. Zij wordt vanuit ālem-i ghaybDe wereld die wij niet kunnen waarnemen, de wereld van het verborgene. gezonden en in ālem-i shahāda bekleed met een zichtbaar, uiterlijk bestaan. Vervolgens keert zij, ordelijk, weer terug naar ālem-i ghaybDe wereld die wij niet kunnen waarnemen, de wereld van het verborgene.. En op Zijn bevel komt zij voortdurend uit de toekomst, verblijft een ademtocht in het heden, en wordt daarna als het ware uitgegoten in het verleden.

Inderdaad, deze vloeiende stroom van de hele schepping wordt voortgebracht met een buitengewone wijsheid binnen de kring van barmhartigheid en goedheid, met een buitengewone kennis binnen de kring van wijsheid en orde, en met een buitengewone barmhartigheid binnen de kring van genade en evenwicht, die van begin tot einde vol zitten met wijsheden, belangen, resultaten en doelen.

Dus, Qadīr-i zul-DjelālAllah, Die over alles de macht heeft en Wiens grootsheid en verhevenheid grenzeloos is., Hakim-i zul-KemālAllah, Wiens wijsheid oneindig en Wiens volmaaktheid grenzeloos is. schenkt met Zijn macht op elk moment het leven aan ieder soort schepsel, aan elk individueel wezen binnen die soorten, en zelfs aan ieder wereld die uit die soorten voortkomt, en Hij wijst ieder zijn taak toe. Vervolgens beëindigt Hij hun dienst met Zijn wijsheid, brengt Hij hen de dood en zendt hen naar ālem-i ghaybDe wereld die wij niet kunnen waarnemen, de wereld van het verborgene.. Dus Hij draagt hen van ‘de kring van macht’ naar ‘de kring van kennis’ over.