DE BRIEVEN

De Twintigste Brief

Dit betekent dat Mālikul-mulk-i zul-Djelāl alles, groot of klein, bijzonder of algemeen, als modellen schept. Hij bekleed deze met Zijn kunstzinnig versierde weefsels op honderd verschillende manieren, en met voortdurend vernieuwende borduursels. Zo toont Hij de manifestaties van Zijn namen en de wonderlijke werken van Zijn macht.

In Zijn heerschappij heeft Hij elk ding afzonderlijk als een pagina geschapen. Op elke pagina schrijft Hij op honderdvoudige wijze betekenisvolle “brieven”; Hij openbaart de tekenen van Zijn wijsheid en laat ze lezen aan de bewuste wezens.

En naast het scheppen van deze macrokosmos als een bezit, heeft Hij ook de mens in het bestaan geroepen en hem zodanige kenmerken, vermogens, zintuigen en gevoelens geschonken – en in het bijzonder een nefs gegeven met haar lusten, verlangens, pretenties en begeertes – dat hij een dienaar is geworden in Zijn eindeloze rijk, waarin hij aan alles behoefte heeft.

Is het dan überhaupt mogelijk dat iemand anders dan Mālikul-mulk-i zul-Djelāl – Die alles, van de zo grote atomenwereld tot aan een vlieg, tot een gecultiveerd eigendom en een akker heeft gemaakt, en Die de mens tot opzichter, inspecteur, landarbeider, handelsvertegenwoordiger, verkondiger, aanbidder en dienaar heeft aangesteld en hem tot een geëerde gast en een aangename aanspreekbare van rang heeft gemaakt – de heer van die dienaren zou kunnen zijn door over dat rijk te kunnen beschikken?

Het vierde gedeelte:

صَنْعَتُهُ فِى ذَاكَ...الخ

Met andere woorden, de kunst van Sāni-i zul-Djelāl draagt in de macrokosmos een totaliteit aan betekenissen. En omdat deze kunst verschijnt in de gedaante van een boek en Hij het universum als een reusachtig boek heeft doen verschijnen, heeft het menselijk verstand daaruit de ware wetenschappelijke wijsheden gehaald en op basis van die kennis de wetenschappen vastgelegd. En dit boek is zodanig verbonden met de werkelijkheid en ontvangt zoveel steun van de waarheid, dat het als de Koran, een editie van Kitābul-Mubīn, is verkondigd.

En bovendien, zoals Zijn kunst in het universum door haar volmaakte ordening de vorm van een boek heeft aangenomen, zo hebben ook Zijn wijsvolle inkleuringen en borduursels in de mens een bloem van spraakvermogen doen ontluiken. Dat wil zeggen dat deze kunst zoveel betekenis, bekoorlijkheid en schoonheid bezit, dat zij de onderdelen van deze levende machine als het ware tot spreken brengt alsof het een grammofoon is.